دعوى عدم دخول مىكند . اگر شوهر اعتراف كند كه با زن نزديكى كرده اما مدعى باشد كه فرزند از او نيست پذيرفته نمىشود مگر به لعان به تفصيلى كه در محل خود مىگوييم إن شاء الله تعالى : و اگر با زنى زنا كند دانسته فرزندى كه از زنا آيد به او ملحق نيست و نمىتواند او را فرزند خويش گيرد و اگر زنى كه با مردى زنا كرده به عقد ديگرى در آيد و فرزندى آورد پس از شش ماه از مقاربت شوهر گذشته فرزند ملحق به شوهر است نه به زانى و اگر از دخول شوهر شش ماه نگذشته ملحق به هيچ يك نيست نه به زانى و نه به شوهر و اگر زنى از شوهر اول طلاق گيرد و پس از عده به عقد ديگرى در آيد و فرزندى آورد كه هم مىتوان به شوهر اول نسبت داد و هم به شوهر ثانى چنان كه از مقاربت شوهر اول كمتر از ده ماه گذشته و از مقاربت دوم بيش از شش ماه ملحق به شوهر دويم است . و اگر از مقاربت شوهر دويم كمتر از شش ماه و از اول بيش از ده ماه گذشته باشد فرزند از هيچ يك از دو شوهر نيست . همچنين اگر كنيز را پس از نزديكى كردن بفروشند و فرزندى آورد مدت فاصله ميان زادن او و مقاربت مالك اول و دويم را ملاحظه بايد كرد بعضى بيشتر مدت حمل را نه ماه و بعضى يك سال گفته‌اند و اطباى عصر